De Simca Abarth 1150 SS Corsa is één van de zeldzaamste auto’s uit de collectie van het museum en bewijst dat Abarth niet enkel sportieve auto’s bouwde op basis van Fiat koetswerken en aandrijflijnenDe basis kon even goed van Porsche, Ferrari, Cisitalia of inderdaad Simca komen. Toch is er voor deze Simca Abarth 1150 SS Corsa een Fiat-link. Op het einde van de jaren vijftig werd bij Fiat gewerkt aan een mogelijke opvolger voor de populaire 600 die in 1955 debuteerde. Enerzijds was er het ‘project 119’, ook bekend als de ‘Tipo 100 G’, dat uiteindelijk leidde tot de tweedeurs Fiat 850. Als alternatief was er ‘project 122’ met een strak gelijnd vierdeurs koetswerk. |
 |
Simca 1000: De Sportieve Evolutie met AbarthDoor dat Fiat tot 1963 hoofdaandeelhouder was van Simca, had Henri Theodore Pigozzi die aan het roer stond van Simca, toegang tot de toekomstige Fiat-projecten. Pigozzi raakte gecharmeerd door de ‘project 122’ en zag een kans om het Simca-gamma naar onderen toe uit te breiden. Uiteindelijk leidde dit na enkele aanpassingen tot de realisatie van de Simca 1000, die het met zijn motor achterin kon opnemen tegen eerst de Renault Dauphine en dan de Renault R8. Pigozzi wou de ‘1000’ extra branie en uitstraling geven met de toevoeging van een uitgesproken sportieve versie. In 1962 werd voor dit project een samenwerking tussen Simca en Abarth getekend. Het resultaat liet niet op zich wachten. |
De Abarth 1150: Vier Variaties van Kracht en PrestatiesTijdens het autosalon van Turijn in 1963 presenteerde Abarth niet één maar liefst vier snelle versies van de 1000. Van dit kwartet was de 1150 de basisversie en die werd aangevuld met de 1150 S, 1150 SS en tenslotte de 1150 SS Corsa met een respectievelijk vermogen van 55, 58, 65 en 85 pk. De vier versies gebruikten als basis de zelfde motor waarvan de grotere cilinderinhoud van 1.137 cc tegenover de 944 cc van de 1000 werd bekomen door zowel de boring als de slaglengte te vergroten. Het verschil in vermogen tussen de vier Abarth-uitvoeringen had onder meer te maken met verschillende compressieverhoudingen. De drie krachtigste Abarth-uitvoeringen zijn meteen herkenbaar aan het koelrooster vooraan omdat in tegenstelling tot de 1150 basisversie de radiator niet achteraan maar vooraan is gemonteerd. Alle 1150 Abarth-uitvoeringen hebben speciale geperforeerde velgen voor een betere koeling van de remmen en zowel vooraan als achteraan is een horizontaal rood merkembleem gemonteerd. |
 |
 |
Simca Abarth 1150: Beperkte Productie door Chrysler en AbarthBij de drie krachtigste versie wordt dat embleem geflankeerd door een schild met het Abarth-schorpioenkenteken. In 1963 raakte Simca onder de controle van Chrysler. De nieuwe directie had geen interesse in deze sportieve uitvoeringen waardoor de verkoop via Abarth verliep en dan nog uitsluitend in Italië en Duitsland. Dit verklaart meteen ook waarom van 1963 tot 1965 slechts een beperkt aantal van deze Abarth’s is geproduceerd. De voor geassembleerde koetswerken werden door Simca geleverd aan Abarth in Turijn waar dan de mechanische componenten werden gemonteerd. |
Unieke Simca Abarth 1150 Corsa: Van Ijspistes in Finland naar het MuseumDe auto die in het museum staat is de enige overgebleven Corsa. Guy Moerenhout kwam de auto op het spoor in Finland. Dit unieke exemplaar stond op naam van de Finse Simca-invoerder en was omgebouwd voor de lokale races op ijspistes. Om het vastlopen van de remmen door ijswater te voorkomen, werden de schijfremmen door trommelremmen vervangen. Een andere specifieke aanpassing was de versnellingsbak met slechts twee overbrengingen. Gelukkig had de Finse importeur nog de originele en unieke versnellingsbak met maar liefst zes overbrengingen. De auto was in Finland uitgegroeid tot een ware legende en was er door verschillende lokale piloten gebruikt. Toen Moerenhout de wagen naar België exporteerde, veroorzaakte dit in Finland behoorlijk wat ophef, met zelfs een reportage op de Finse tv. |
 |